Grand Prix Italië

De geschiedenis van de Grand Prix van Italië begon in 1921 op het 17,3 km lange circuit van Montichiari, bij Brescia. Na 30 ronden zegevierde de Fransman Goux. Dit uiteraard tegen de zin in van de Italiaanse coureurs en het, voornamelijk, Italiaanse publiek.
In 1922 werd besloten een permanent circuit te bouwen in het Koninklijk Park van Monza. Na 110 dagen te hebben gebouwd was het circuit klaar, en kon op 3 september de tweede Grand Prix van Italië worden verreden.

De Formule 1 zit in het bloed van de inwoners van Italië. Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat er elk jaar een Formule 1 Grand Prix heeft plaatsgevonden sinds 1950. Van de in totaal 53 Formule 1 Grand Prix' van Italië, zijn er 52 op het circuit van Monza verreden. Hiermee is er geen enkel ander circuit dat zoveel gebruikt is voor een Formule 1 Grand Prix.

Door politieke druk van diverse lokale groeperingen, werd in 1980 het circuit van Imola gebruikt voor de 51e Grand Prix van Italië, met als winnaar Nelson Piquet. Door de politieke kritiek werd besloten om vanaf 1981 een tweede Formule 1 Grand Prix te houden in Italië, met als titel de Grand Prix van San Marino. Deze Grand Prix kreeg als thuisbasis het circuit van Imola.